Leita í fréttum mbl.is
Embla

Bloggfćrslur mánađarins, júní 2015

Ţegar nektin var frelsuđ í blómabeđi á Austurvelli

kolb12.jpgHvađ ţykist ţessi Runólfur vita um nakta karlinn á reiđhjólinu, sem heilsađi uppá menntaskólabörnin sem voru ađ böglast viđ ađ frelsa gjeirvörtuna á Austuvelli í dag? Hann veit ákkúrat ekkert um ţennan mann og hans göfugu málefni. Hiđ sanna er, ađ ţar var á ferđ dólgurinn Brynjar Vondalykt, sem brá sér berrassađur á reiđhjól ađ áeggjan Kolbeins Kolbeinssonar skrifstofustjóra og framsóknarmanns. Ţeir félagar, Kolbeinn og Vondalyktin, voru ásamt fleiri sínum líkum á opinberu kenndiríi ţegar Kolbeini hugkvćmdist ađ senda vin sinn kviknakinn á reiđhjóli niđur á Austurvöll.

Á Austurvelli hjólađi hinn ölvađi og klćđalausi garpur Brynjar Vondalykt sikksakk innan um nýfrelsađar smámeyjargeirvörtur. En ţegar hann kom móts viđ eina síginjúgra júfertu fatađist honum íţróttin og stakkst á höfuđiđ viđ fćtur hennar. Ţegar hann stóđ upp aftur, gerđi stúlkuhlunkurinn sér lítiđ fyrir og sló Brynjar svo hann féll aftur til jarđar. Uppúr ţessu varđ harđur slagur milli skessunnar og Vondulytarinnar og fór hin síđarnefnda mjög hallloka í ţeirri viđureign. Ađ lokum ţeyttist Brynjar, jafn hrikalega klćđalaus sem hann var, endilangur útí blómabeđ og skessujússan á hann ofan; og eins og viđ mannin mćlt, ţá fríađi hinn efnismikli gjeirvörtufrelsari Brynjari ţegar í stađ mannsgetu. Nauđugur, en ţó furđu viljugur, féllst Brynjar Vondalykt á bón ungfrúarinnar og athöfnuđu ţau sig ţar í blómabeđinu eins og gírugir nautgripir.

Má ţví međ gildum rökum kveđa uppúr međ, ađ dagurinn í dag, 13. júní 2015, sé upphafsdagur hinnar frelsandi nektar á ţví kalda og vindasma Íslandi. Gera skal ráđ fyrir, ađ skáld vor taki til óspilltra málanna og yrki ljóđ, jafnvel dulitla rímnaflokka, um frelsandi viđureign litlu, ţungbrystuđu skessunnar og Brynjars Vondulyktar; leikflokkar og listmálarar geri ţessum merka atburđi skil; og vorir góđu klerkar minnist ár hvert í stólrćđum sínum hamingjunnar ţegar nektin var frelsuđ í blómabeđi á Austurvelli.

Nú rétt fyrir niđnćtti ţann ţrettánda júni tvöţúsund og fimmtán, lítur allt út fyrir, ađ sigurvegari dagsins sé Brynjar Vondalykt, ţrátt fyrir ađ hafa orđiđ undir í bardaganum viđ stelpuskessuna međ stóru brjóstin og gjeirvörturnar.


mbl.is Nakti mađurinn var auglýsing
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Nú vill öll kvenţjóđin frú Ingveldi kveđiđ hafa.

ingv3.jpgFrú Ingveldur hefir á magan hátt sýnt ađ hún er langt á undan sinni samtíđ. Til ađ mynda var hún langfyrst íslenskra kvenna ađ frelsa geirvörtuna ţví fyrir 30 árum var hún farin ađ ferđast ber ađ ofan međ strćtisvögum Reykjavíkur og sama tíma var mátti sjá iđulega sjá hana berbrjósta á kaffihúsum og veitingastöđum.

Og frú Ingveldur lét ekki viđ sitja ađ frelsa geirvörtuna, ţví hún hélt sínu striki og frelsađi sköp sín innan skamms og ađ lokum blessađan endaţarminn. Ţegar ţar var komiđ sögu kvađst hún alfrjáls og aldeilis algjörlega fullkomin í ţeirri iđju ađ ,,vera hún sjálf." En eitthvađ voru kynsystur frú Ingveldar ragari viđ ađ frelsa umrćdda líkamshluta, ţví ţađ var ekki fyrr en einn hryssinslegan éljadag síđastliđinn vetur, ađ fáein stúlkubörn á menntaskólaaldri létu til skarar skríđa og frelsuđu geirvörtur sínar í Bánkastrćti og í Austurstrćti. Var góđur rómur gerđur ađ nýfrelsunarguđfrćđi telpnanna og ţćr myndađar fyrir fjölmiđla, gráar af kulda og međ hinar frelsuđu geirvörtur hangandi niđur ađ nafla.

Er nú svo komiđ, ađ gjörvöll íslenska kvenţjóđin vildi fyrir löngu frú Ingveldi kveđiđ hafa og ţyrpist útá strćtin og veifar geirvörtunum framaní hvern mann. En frú Ingveldur, sem hefir fyrir áratugum frelsast enn meir, lćtur sér fátt um finnast. Ađ vísu togađi hún í vörtuna á einni yngismeynni á Austurvelli í dag svo fast ađ sú unga veinađi og gól uppyfir sig af sársauka. En ţá frú Ingveldur sleppti takinu hvćsti hún framaní telpukorniđ, ađ eftir hljóđunum í henni ađ dćma, ţá mćtti ćtlađ ađ hún vćri ekki eins frelsuđ og hún vilda vera láta ţví bölvuđ vartan á henni vćri greinilega ennţá beintengd viđ kynfćrin.


mbl.is „Ćtti ekkert ađ vera eitthvađ mál“
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Formađurinn, frúnnar, og ellićru herramennirnir međ neistann í buxunum

exd-ghrein-tverks_926085711.gif,,Landsfeđurnir Bjarni Ben og Sigmundur Davíđ eru tvímćlalaust međal sérkennilegustu kynjakvistanna, sem skolađ hefir á land á sorphaugaströnd Alţingis. Ţessir tveir garpar virđast stađráđnir í ađ halda áfram eyđileggingu íslensks samfélags ţar sem frá var horfiđ 2008. ,,Frjálshyggja og einkavćđing" eru kjörorđ ţessara leikskópapilta međ gullskeiđarnar í trantinum, og á kvöldin grilla ţeir fátćkt alţýđufólk og um helgar leggja ţeir opinbera starfsmenn á glóđirnar. Ţađ er hreint međ ólíkindum, ađ ţjóđin hafi ekki náđ ađ sameina sig gegn ţeim öfgafullu kapítalistum, sem hér ráđa ríkjum, og steypt ţeim í einni bendu niđur í ţá rotţró sem slík eyđileggingaröfl eiga heima.

Á viđhafnarfundinum í morgun var frú Ingveldur ađ sjálfsögđu mćtt og hafđi međ sér Máríu Borgargagn, ţótt sú síđarnefnda sé framsóknarkyns. Ţćr voru báđar drukknar eftir dásamlegan morgunafrétting, sem ţćr skutu á sig í sólinni í morgun. Ţćr sátu saman á fremsta bekk og hafđi hvor um sig gamalćran herramann sér viđ hliđ. Ţegar frjálshyggjudella formannsins var um ţađ bil hálfnuđ, hafđi ţeim stallsystrum tekist ađ kveikja svo vel í hinum gömlu herramönnum, sessunautum sínum, ađ ţeir vildu ólmir lokka ţćr međ sér afsíđis ţar í Valhöll. Ţegar ţau komu aftur til baka eftir velheppnađa athöfn, afgömlu herramennirnir í háfgerđum keng, međ skyrtuhorniđ uppúr, buxnaklaufina opna og bindin á skakk og skjön, var formađurinn enn ađ mala um ótvírćđa kosti nútíma ţrćlahalds og arđráns og hvernig hagsmunir hinna ríku verđi best tryggđir og ţeir verđi enn ríkari í dag en í gćr. Ţetta var ţví dásamleg helgistund ţar í Valhöllu undir hádegi og engann bilbug ađ finna á formanninum, frú Ingveldi, Borgargagninu og ellićru herramönnunum međ neistann í buxunum.


mbl.is „Ţađ er ljós viđ enda ganganna“
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Álfatrú og illmennska sjómanna

kick3_1045735.jpgEkki er seinna vćnna ađ fjallađ sé um álfakónginn Árna Johnsen á alţjóđavettvangi, slíkur grjótbarningsmađur sem hann er. En ađ 72% Íslendinga trúi á álfa, tröll og huldufólk á ekki erindi út fyrir landsteinana; sá fróđleikur er einungis til heimabrúks fyrir oss innfćdda. Ađ vísu er rétt ađ okkar ţjóđflokkur er alltaf tilbúinn ađ trúa á hverskyns djöfla og andskota, nú síđast á pírata og Jón Gnarr, ţannig ađ ekki er til neins ađ bera á móti kyndugum trúarsiđum vorum.

Ţó tekur útyfir allan ţjófabálk, ađ nú er risinn upp selskapur, sem bođar trúgjörnum almenningi á Íslandi ţá trú, ađ sjómenn vorir, hafsins hetjur og Hrafnistumenn, berji konur sínar svo rćkilega í hvert sinn sem ţeir koma í land, ađ rykiđ úr ţeim byrgi fyrir sól eins og váleg óveđursský. Trúbođar sjómannabarsmíđanna draga heldur hvergi af sér viđ ađ útbreiđa sitt orđ og er nú haft fyrir satt, ađ 72% ţjóđarinnar trúi ţví statt og stöđugt ađ sjóarar séu einkar fólsk illrćđiskvikindi, sem aldrei láti hjá líđa ađ láta verđa sitt fyrsta verk ţegar í land er komiđ ađ berja kérlíngar sínar í kássu og köku og helst krakkaskrattana líka.

Frú Ingveldur er ein ţeirra sem hefir illan bifur á sjómönnum. Segist henni svo frá, ađ blindfullur sjóari hafi eitt sinn lúlamiđ Kolbein Kolbeinsson, eiginmann frú Ingveldar, og ađ auki svívirt hann svo hörmulega ađ Kolbeinn hafi ekki getađ setiđ á rassinum í hálfan mánuđ á eftir. Ennfremur ber frú Ingveldur, ađ umrćddur hafgammur hafi ađ morgni ţess dags er hann misţyrmdi Kolbeini, bariđ konu sína um ţađ bil í hel. Ađ ţessu töldu, kveđst frú Ingveldur styđja málstađ ungfrú Lilludahal og fröken Kristjánsson ţess efnis ađ sjómenn séu heiftúđug illyrmi, haldin einbeittum og grafalvarlegum kvalalosta.


mbl.is Segir frá Árna Johnsen og álfum
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Höfundur

Jóhannes Ragnarsson
Jóhannes Ragnarsson

Höfundur er búsettur í Ólafsvík.

netfang: joiragg@visir.is  Sími:436-1438 og 895-1438

Bloggvinir

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband