Leita í fréttum mbl.is

Bloggfćrslur mánađarins, apríl 2015

Ađ ganga örna sinna á sorphaugnum

aparÚngir jafníngsmenn og önnur samfylkingarviđrini slá ekki slöku viđ allskonar ,,orđrćđur", ekki síst í gáfumannastíl til líta gáfulega út í augum alheimsins. En ţvi miđur, fyrir samfylkingargćsknin, ung sem gömul, ţá rís gáfnafar ţeirra og greindarvísitala ekki uppúr međaltali gáfnavísitölu venjulega apakatta, sem hafa ţađ ţó framyfir samfylkingargćgsnin ađ geta veriđ skemmtileg ef svo ber undir.

Og hrćddur er ég um ađ ekki batni frođusnakkiđ á Útvarpi Sögu viđ ađ úngir jafníngsmenn, uppfullir af skítlegu krataeđli, fari ađ trođa ţar upp međ ,,orđrćđur" sínar og apakattargáfur. Ef ţađ gerist, ţá verđur lágkúran á umrćddri útvarpsstöđ fyrst fullkomnuđ, sem útaf fyrir sig vćri forvinilegt ađ sjá. Orđrćđandi samfylkingarungmenni međ krataeđlissjúkdóminn á lokastigi í háarifrildi viđ hina ţunglamalegu útvarpsstýru á Sögu kann ađ vera nógu hlćgilegt rétt á međan á ţví stendur, en ţessháttar fávithćli er varla uppbyggilegt fyrir nokkurna mann.

Um fyrirhugađa ađför krataeđlisćskunnar ađ Úrvarpi Sögu er ekki hćgt ađ nota frasa á borđ viđ ,,ađ gera í nytina sína" eđa ,,míga í brunninn, ţví ađ Útvarp Saga er hvorki nyt né brunnur. Nćr vćri ađ líkja fyrirtćki ćskufólksins í Samfylkingunni viđ ađ ganga örna sinna á miđjum sorphaugnum, eins og ţađ er nú geđslegt tiltćki.

 


mbl.is Mótmćla „hatursorđrćđu Útvarps Sögu“
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Grunur stađfestur međ einu símtali

ingv3.jpgAlltaf er jafn sorglegt ađ fá fréttir af ofurdrukknum konum, sem ekki geta setiđ á strák sínum og láta sig hafa ađ atast í saklausum börnum sér til hátíđarbrigđa, eđa djöflast í enn saklausari gestum á veitingastöđum. Ţessar kerlingar vinna sín óhćfuverk af yfirlögđu ráđi, en bera svo fyrir sig ađ ţćr hafi veriđ svo drullufullar ađ ţćr hafi ekki vitađ handa sinna skil í ölvímunni og hrekkt börnin og gesti veitingastađanna algjörlega óvart í algjöru stjórnleysisástandi. Ţar af leiđandi séu ţćr algjörlega saklausar af gjörđum sínum.

Ţegar ég, nú í morgunsáriđ, las fréttina af fullu konunni, sem angrađi börn og veitingahúsagesti, fannst mér ég kannast viđ framgöngu og fingraför ţessarar ónafgreindu frauku, sem fjallađ var um í hinni tímabćru fréttagrein á mbl.is. Og ekki ţurfti ég ađ hringja nema eitt símtal til ađ fá grun minn stađfestann.

Ţađ kom sem sé uppúr dúrnum, eins og ég hugđi, ađ umrćdd ofurölvi kona sem angrađi börn og ónáđađi gesti á veitingastađ, var auđvitađ Máría Borgargagn. En hún og sambýlingur hennar, Indriđi Handređur, hafa aukiđ umsvif sín međ hćkkandi sól og gerast nú ć stórtenntari og ósvífanari í athöfnum á almannafćri. Um síđustu helgi lokkađi til ađ mynda Handređurinn ţrjá erlenda ferđamenn bak viđ vertshús í miđbć Reykjavíkur og misţyrmdi ţeim og gerđi ţeim óbćtanalega svívirđingu. Ef heldur sem horfir, má vćnta frekar tíđinda af ţessum framkvćmdasömu hjónaleysum fram eftir vori, ţađ er ađ segja, ef ţau verđa ekki tekin úr umferđ af opinberum ađilum, eđa felld af einhverjum uppstökkum fórnarlömbum sínum.


mbl.is Kona handtekin fyrir ađ angra börn
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Varasöm hlandsprengja

fat_1244424.jpgŢađ má satt vel vera, ađ ţađ hafi veriđ hamingjusprengja í Hörpu í dag, ég skifti mér ekki af ţví. Ţó er vonadi, ađ ekki hafi veriđ sérlega mikiđ mannfall í ţessara sprengingu og ennfremur ađ ekki fylgi mikilar ţjáninga ţví, ađ springa í loft upp af hamingju og bíđa bana af.

En til eru ađrar tegundir af sprengjum en hamingjusprengjur og ekki síđur mannskćđar. Af ţví tilefni er ástćđa til ađ vara viđ hlandsprengjum; ţađ eru nefnilega ekki allir menn svo burđugir, ađ ţeir ţoli ađ lenda í ţessháttar vítisvélum. Í ţví sambandi er vert ađ minnast Arnfređs Indriđasonar (blessuđ sé hans minning frá eilífđ til eilífđar), en hann lenti í afrendri hlandsprengju og hlaut bana af.

Hlandsprengja sú er grandađi Arnfređi var tröllaukin, 173 kílógrömm ađ ţyngd, eins og margföld hvelja, blárauđ í framan og ţegar hún hló frussađist munnlögurinn útúr henni eins og brimlöđur. Uppí bćli ţessarar ógurlegu kvensniptar álpađist Arnfređur heitinn og var borinn ţađan í brott andvana. Hlandsprengjan fyldi líkflutningamönnum til dyra og kvaddi ţá međ ţeim orđum, ađ hinn látni, sem ţeir vćru međ á börunum, hefđi samt sem áđur dugađ sćmilega allt ţar til ađ hún brá sér ofaná hann, ţá hefđi fariđ ađ dofna verulega yfir honum, og ţegar hún gáđi ađ var mađurinn orđinn helblár í framan og lífsandi hans horfinn veg allrar veraldar.


mbl.is Hamingjusprengja í Hörpu
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Skuespilarinn í Starfsgreinasambandinu

piss3Ţađ er ađ vissu leyti óvitlaust hjá Stjána Loftssyni, ađ líkja Birni framsóknarmanni Snćbjörnssyni, sem kaldranalegur húmor örlaganna gerđi ađ formanni Starfsgreinasambansins, viđ tóma tunnu. Og vissulega á starfsgreinaformađurinn meira sameiginlegt međ Stjána Lofts en hörmulega illa launuđum verkakörlum og kerlingum, ţví fyrir utan ađ vera brćđur í framsóknarfjósamennskunni eru ţeir kumpánar međ buxurnar jafn mikiđ niđrum sig í nefndabitlingum og andlegri spillingarheimsku.

Ţađ er ekki amalegt fyrir gömlu Framsóknarmaddömuna, ađ hafa á sínum snćrum kúnstuga jólasveina á borđ viđ Björn framsóknarhúskarl í Starfsgreinasambandinu, Stjána Lofts í Hvalnum og Granda og Sigmund Davíđ forsćtisráđherra. Ţeir munu eflaust reyna leggja sitt vit og sitt eđli í kjarasamningaleikritiđ, sem nú er hafiđ. Og eins og venjulega verđa ţađ verkakarlarnir og kerlingarnar sem ligga flöt í svađinu ađ leikslokum. En Björn, Stjáni og Sigmundur munu fagna flissandi og kumrandi međ sínum líkum í viđeigandi auđvaldsfjósum eftir vel unniđ verk.

Já, ţađ verđur ekki af Birni framsóknarmanni og starfsgreinaformanni skafiđ, ađ hann er ísmeygilegur og lćvís leikari og eigendum sínum í Framsóknarfjósinu til sóma. Hinsvegar munu verkakarlarnir og verkakerlingarnar ekki fitna til muna á ađ fóđra ţennan skuespilara á margvíslegum oddvitalaunum í leikhúsi Strafsgreinasambandsins. Ţađ er áreiđanlega rétt hjá Stjána Lofts, ađ Björn framsóknarmađur sé líkur tómri tunnu; og meira en ţađ: Karlskömminn er alveg eins og kolryđguđ, beygluđ og götótt smurolíutunna, sem velkst hefir um í framsóknarflórnum frá ómunatíđ.


mbl.is Segir oft glymja hćst í tómri tunnu
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Meira bragđ var af yfirlýsingu Máríu Borgargagns

ing2.jpgĆtli flestum sé ekki sama um ţótt Ella Dawson sé međ kynfćraherpes. Ţess utan er fátt líklegra en ađ ţessi athyglisjúka gjelgja sé ađ ljúga ţessu međ herpesinn uppá sig til ađ öđlast frćgđ og frama, en ţađ ku vera eftirsóknarverđ atriđi fyrir líf og heilsu svona kvennmanna.

Ţá var heldur meira bragđ af yfirlýsingu Máríu Borgargagns á sínum tíma, ţegar hún fullyrti í tímaritinu ,,Hjá betra fólkinu í bćnum" ađ hún vćri kynfćralaus. Já, öldungis kynfćralaus ađ öllu leyti, enda vćru brjóst hennar og munnur ekki kynfćri ţótt viđbjóđslegir perrakallar héldu hinu gagnstćđa fram.

Ýmsir voru ţó býsna vantrúađir á yfirlýsingu Borgargagnsins, ekki síst Indriđi sambýlingur hennar Handređur, frú Ingveldur og Kolbeinn eiginmađur Ingveldar. Vildu ţau öll meina, ađ ţađ vćri orđum aukiđ og úr öllu sambandi viđ raunveruleikann ađ hún vćri kynfćralaus, enda hefđu ţau öll persónulega reynslu af ţví. Ţví miđur var Máría Borgargagn ófáanleg til ađ leyfa ljósmyndara tímaritsins ,,Hjá betra fólkinu í bćnum" ađ taka ljósmyndir sem sönnuđu ađ hún vćri laus viđ öll tól sem telja mćtti til ćxlunarfćra, og eru ţví margir lesendur tímaritsins á báđum áttum um sannleiksgildi fullyrđingar hennar.


mbl.is Segir öllum ađ hún sé međ kynfćraherpes
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Tómleikaferđ rótarýklúbbsins Fjallafjölnis til útlanda

kolb_1258666.jpgJá já, ţađ kvađ vera mikiđ í ţađ variđ ađ flytja hálfvitlausa (og alvitlausa) íslendinga á tómleika í öđrum  löndum til ađ hlusta á apakattarlćti fyrirbrigđa eins og Jútú og Malldonnu. Hvađ fólk fćr útúr ţessum athöfnum er öllum huliđ og ţeim mest sem á tómleikana fara. En ţađ gerir ekkert til, ţví menningarstig ţeirra er á pari viđ drukkinn jólasvein á leikskólaskemmtun.

Fyrir skemmstu brá rótarýklúbburinn Fjallafjölnir sér í eina svona tómleikaferđ til ađ sjá og hlusta á fúkkasveitina Old Mobilihead á hafnarkránni í Aberdeen. Og ţađ var einmitt bak viđ ţessa alrćmdu hafnarkrá, sem Eyleifur Viktor Ólafsson, međlimur í Fjallafjölni, smitađist af bráđakynvillu, sem aftur hafđi ţćr afleiđingar, ađ allur rótarýklúbburinn varđ gegnsósa af ţessum andskota og leiđ undir lok sex vikum síđar. Er taliđ ađ afdrif ţessa áđur öfluga klúbbs séu međ eindćmum í gjörvallri heimsbyggđinni. Allt ţetta furđulega ólán Fjallafjölnis verđur ađ skrifa á ţá menningarsnauđu tískubylgju, sem tómleikaferđir til útlanda eru.

Einn hinna lánlausu ferđalanga á hafnarknćpuna í Aberdeen var eiginmađur Jófríđar deildarstjóra á dvalarheimili aldrađra, ţví hinu sama og Kolbein gamli Kolbeinsson, fađir Kolbeins skrifstofustjóra, býr. Ţegar sá gamli frétti af krankdćmi eiginmanns Jófríđar eftir Aberdeenferđina, rak hann upp tröllahlátur og sagđi ţađ mátulegt á helvítis kellingarskjátuna, ađ kallinn hennar vćri orđinn fársjúkur af sódómsku. Síđustu vikur hafa líka veriđ ein vođaleg martröđ fyrir Jófríđi í vinnunni, ţví Kolbeinn gamli hefur ekki látiđ neitt tćkifćri sér úr greipum ganga ađ spotta hana og kvelja í áhreyrn hinna gamlingjanna. Ganga óskir Jófríđar, ţessa dagana, mjög í ţá átt, ađ Kolbeinn Kolbeinsson eldri verđi sem fyrst úr heimi hallur, ellegar hann verđi rekinn međ fullri skömm af dvalarheimilinu fyrir ógeđslega framkomu og ruddaskap.


mbl.is Mikil aukning í tónleikaferđum
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Nćturferđ um refilstigu borgarinnar

kolb11.jpgĆjijá, ţađ er nú ţađ. Sá nakti á Sćbrautinni var sá merki sómamađur Óli Apaköttur, talinn međ betri borgurum landsins, eiginmađur og fađir dásamlegra barna. Ţví miđur helltist eitthvert ógurlegt fargan yfir hann í byrjun páskavikunnar međ stöđugu brennivínsţambi og kérlíngastandi og í ţađ svo stórum stíl ađ vakti undrun og hneykslan góđvina hans, frú Ingveldar, Kolbeins og ţeirra fólks, sem lauk međ ţví ađ frú Ingveldur fleygđi honum út međ eigin hendi um miđja síđastliđna nótt og bađ hann aldrei ţrífast. Ţegar Óla fór frá heimli frú Ingveldar og Kolbeins var hann klćddur buxum, ljósblárri skyrtu og međ bláhvítröndótt bindi.

Ţví miđur kunni Óli Apaköttur ekki fótum sínum forráđ eftir ađ hurđin ađ heimili frú Ingveldar skall í lás viđ hćla hans. Hann ráfađi eitthvert útí buskann án ţess ađ hafa hugmynd um hvert hann vćri ađ fara og enginn hafđi áhuga á taka hann tali eđa gefa sig ađ ţessum frakkalausa, en ađ öđru leyti prúđbúna manni. Fyrir einbera slysni ráfađi Óli Apaköttur í stefnuleysi sínu niđur á Vitastíg. Ţar féll hann í hendur einhvers hrćđilegasta öfugugga sem uppi hefir veriđ á Íslandi.

Hinn hrođalegi öfuguggi tók Óla Apakött sér til handargagns, fór međ hann í ógeđslega kytru ţarna viđ Vitastíginn og fékk til svo vafasamra athafna, ađ ţeim atgangi veđur ekki lýst hér, enda vóru ţessar athafnir af ţví tagi sem siđađ fólk vill hvorki sjá né heyra. Ţegar öfugugginn var búinn ađ fá nóg af Óla Apaketti vísađi hann honum nöktum á dyr og lét hann sigla sinn sjó. Nćst varđ Óla Apakattar vart á Sćbrautinni, eins og segir í fréttinni, slangrandi í allri sinni nekt innan um flautandi bifreiđar á harđaspretti.


mbl.is Nakinn karlmađur á Sćbraut
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Brátt draga heilög musteri vor dám af lastabćlum

prost0_882310.jpgEftir yfirlestur ţessarar dularfullu fréttar um predikun sambýlingana Jónu og Bjarna var ekki hćgt ađ verjast ţeirri hugsun, ađ nćsta skref ţeirra í drottins ţjónustu verđi ađ messa berrössuđ, kviknakin, og klćmast á klámi um gjeirvörtubyltingu, brjóstabyltingu og neđanbeltisbyltingu sem ekki er prenthćft ađ nefna. Í kjölfariđ fara musterin ađ drag dám af afbragsstöđum eins og Goldfinger og Strawberrís og einkennilega innréttuđu og drykkfelldu neftóbakskallarnir verđa fastagestir á fremstu bekkjunum viđ opinberar guđsţjónustur. Ţá held ég Drottinn Alsherjar verđi glađur og góđur og hćtti ađ senda ekkisens lćgđirnar á landiđ okkar međ fárviđrisrokum og úrkomu.

prestkona2Ţá var annađ uppi á teningnum hjá síra Baldvini er hann söng páskamessu sína í Birkivallarkirkju. Hann lagđi útaf krossfestinunni og upprisunni eins og heilagur mađur međ köllun, en ekki eins og galgopi sem sogast hefur inní hringiđu klámkjaftćđis og gjéirvörtubyltinga. Síra Baldvin hóf nefnilega páskapredíkun sína međ ţví ađ minna á, ađ Ţjóđkirkjan vćri orđin ađ leiđum og ljótum kjaftaklúbbi, eftir ađ prestvígslur, jafnvel byskubsvígkslur, á kvenmönnum tóku ađ tíđkast. Ţá vćru ungprestar, karlkyns, gjörsamlega trúlausir sprellikarlar og flautaţyrlar, sem vildu gera helgidóminn ađ einhverskonar hafnarknćpum og lastabćlum.

pre1Í lok tölu sinnar yfir guđhrćddum söfnuđinum, gerđi síra Baldvin grein fyrir nauđsyn ţess ađ Ţjóđkirkjan taki upp bannfćringar og krossfestingar til ađ sýna vantrúarhyski, saurlífisseggjum og guđlösturunum í tvo heimana. Sjálfur hefđi hann, fyrir allnokkrum árum, endurlífgađ og innleitt bannfćringuna viđ ţjónustustörf sín, og hann vćri nú ţegar búinn ađ bannfćra vel á sjötta tug manna og kvenna í prestakallinu. Sumir hefđu sannarlega betrast viđ bannfćringuna og komiđ á hans fund skríđandi á fjórum fótum. Ađrir vćru forhertir í illmennsku sinni og djöfullegum siđvenjum, enda vćru allnokkrir ţeirra nú ţegar dauđir og farnir til Helvítis, en hrćin af ţeim dysjuđ utangarđs eins og líkamir hverra annarra melrakka og dýrbíta.


mbl.is Krossfesting Jesú hefndarklám
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Ţurfti ekki meira en ađ stíga á tappa

ing5.jpgSvo hefir veriđ sagt um Kolbein Kolbeinsson skrifstofustjóra, ađ hann ţurfi einungis ađ stíga á tappa af brennivínsflösku, ţá verđi hann samstundis ofurölvi og til alls vís. Ţó má vera, ađ ţessi kenning um lítilfjörlegt drykkjuţol Kolbeins sé eitthvađ orđum aukin, en hitt er ljóst, ađ fáir menn eru óútreiknanlegri undir áhrifum Kolbeinn ţessi og stétt skrifstofustjóra hefir hann veriđ til skammar og lítillćkkunar á allan hátt. Ţó er Kolbeinn mikilsmetinn í Framsóknarflokknum, en ţar á bć ţykir hann öđrum ráđsnjallari og aldrei fer forsćtisráđherra á vettvang fjölmiđla nema ađ undirlagi Kolbeins Kolbeinssonar.

Ţá má geta ţess, ađ allar málsmetandi framsóknarkvinnur eru ástfangnar af Kolbeini Kolbeinssyni og óđfúsar ađ frelsa geirvörur sínar í hans viđurvist. En ţví miđur er sá hćngur á, ađ eiginkona Kolbeins, frú Ingveldur, sem ađ sínu leyti er eins mikilsmetin í Sjálfstćđisflokknum og Kolbeinn í Framsókn, telur ekki eftir sér ađ handfjatla framsóknardrósir, sem lokkađ hafa mann hennar uppí til sín, á harđneskjulegan hátt og misţyrma ţeim á alla lund. Hafa ţćr ólánskonur á stundum komist í hreinan lífsháska eftir samfarir sínar viđ Kolbein, ţví reiddur hnefi frú Ingveldar er járnharđur og djöfullegur.

En eitt er ţó víst: Fái Kolbeinn ţó ekki sé meira en örlítinn nasaţef af áfengi eđa eiturlyfjum gerist einlćgt eitthvađ fréttnćmt í kjölfariđ. Og villist hann á kynjum í ölćđisraunum sínum, er borđliggjandi ađ frú Ingveldur kemst óđar ađ hinu sanna og hefir margur pervertískur kallskunkurinn hlotiđ verđskuldađar skrokkskjóđur fyrir vikiđ.


mbl.is Ţurfti ekki meira en 1 teskeiđ
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Er ţeim ćtlađ ađ halda uppi bođlegum skikk í landinu í framtíđinni

polis2.jpgÍ nótt handtóku tveir drukknir lögregluţjónar, sem voru einir saman á lögreglubifreiđ, góđkunningja sinn á Laugarveginum og fóru međ hann í járnum vestur á Hotél Sögu og heimtuđu ađ nćturvaktin ţar lokađi manninn inni. Góđkunninginn, sem ţekktur er undir nafninu Truggi Fokk, lét ófriđlega og hafđi međal annars uppi gífuryrđi og mannorđsmeiđandi munnsöfnuđ, gekk svo fram af nćturvakt hotélsins, ađ ekki var undan ţví komist ađ bregđa límbandi fyrir kjaftinn á honum. Vandamáliđ, sem upp kom vegna ţessara undarlegu mistaka lögregluţjónanna, leystist á farsćlan hátt ţegar víkingasveitin kom á vettvang og hafđi ţremenningana međ sér á brott.

Enn fremur gerđust furđuverk, ađ ég ekki segi kraftaverk, í heimahúsi nokkru í Reykjavík, nánar tiltekiđ á heimili sćmdarhjónanna frú Ingveldar og Kolbeins Kolbeinssonar. Ţar slóst Brynjar Vondalykt viđ Kolbein húsbónda útaf pólitík og beiđ ósigur. Er ţetta í fyrsta og eina skiftiđ, sem Kolbeini hefur auđnast ađ hafa betur í áflogum. En ţá Vondalyktin var fallin og ekki sýnilegt hún léti á sér krćla í bráđ, leiddu frú Ingveldur og Máría Borgargagn Kolbein til hvílu og fylgdi Indriđi Handređur í humátt á eftir. Og í eindrćgni og sameiningu gerđu ţau Kolbeini svo vel til góđa ađ hann lá eftir međ stirđnađ lostabros á vör og ranghvoldi augunum í sífellu, eins og sannri hetju sćmir eftir verđlaunaafhendingu.

Á Suđurnesjum gerist aftur á móti aldrei neitt um helgar eđa stórhátíđir eftir fyrrum stjörnusýslumađu Árnesinga gerđist stjörnulögreglustjóri ţar um slóđir. Sá mađur kann nú ađ halda ćrslafullum og óreglusömum lýnđnum á mottunni. Má heita óţekkt ţar suđurfrá í seinni tíđ, ađ ţar sjáist ölvađur mađur á almannafćri og óspektir heyra nú sögunni til í Keflavík og nágrenni. Enda hafa vísindamenn vorir ţegar hafist handa viđ klóna um ţađ bil eitthundrađ og fimmtíu eintök af stjörnusýslumanninum Stones og er ţeim ćtlađ ađ halda uppi bođlegum skikk í landinu ţegar fram líđa stundir.


mbl.is Allir fangaklefar fullir
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

Nćsta síđa »

Höfundur

Jóhannes Ragnarsson
Jóhannes Ragnarsson

Höfundur er búsettur í Ólafsvík.

netfang: joiragg@visir.is  Sími:436-1438 og 895-1438

Bloggvinir

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband