Leita í fréttum mbl.is

Búkollumáliđ á dögum Ólafs bónda

bukolla.jpgŢegar Ólafur bóndi var og hét, ţađ er ađ segja áđur en smalahundurinn hans, hann Snati, ýtti honum međ trýninu fyrir björg, átti hann rauđskellótta kú, sem hann kallađi Búkollu. Hún Búkolla var náttúrlega kjörgripur, mjólkađi vel, spáđi fyrir um veđur og skyggn var hún og dulrćnni en kúa er almennt siđur. Búkolla var mjög vandlát á naut ţegar hún var yxna og hleypti ekki hverju sem var upp á sig. Sum árin kenndi hún sannarlega ekki karlkyns nautpéníngs en skilađi samt sínum kálfi á réttum tíma, en Búkolla var um sína daga ćtíđ snemmbćra. Hvar hún fékk fang ţessi nautslausu ár var mönnum huliđ og var mikiđ skrafađ um ţessi ósköp á bćjunum.

Um ţá kálfa sem Búkolla blessunin eignađist án tudda má segja ađ ţeir voru heldur frábrugđnir venjulegum kálfum; ţeir mynduđust viđ ađ ganga uppréttir á afturfótunum og ţegar útvarpsfréttir vóru sagđar eldhúsinu hneygđust ţeir mjög til ađ leggja eyru sín ađ elhúsgluggarúđunni til ađ heyra betur hvađ fram fór í útvarpinu. Ţá heyrđi bóndinn ađ nćsta bć, Sigvaldi nokkur, ekki betur eitt sinn en ađ kálfur Búkollu kallađi međ mannsrödd ,,pabbi" á eftir Ólafi bónda. Sigvaldi sagđi sveitungum sínum óđar frá ţessu atviki, sem ţókti í hćsta máta óhugunalegt og dularfullt.

Ţađ segir sig sjálft, ađ Búkolla var afar elsk ađ Ólafi bónda og kom ósjaldan út í teyginn ţegar Ólafur var viđ heyannir og sleikti hann hátt og lágt af einkennilegri áfergju. Hvađ ţetta háttarleg Búkollu ţýddi vissi enginn, en eiginkona Ólafs bónda, húsfreyjan á stađnum, hafđi mikla skömm á atlotum Búkollu viđ bónda og hafđi oft á orđi ađ nú vćri tímabćrt ađ fella Búkollu. En svo batt Snati bráđan endi á umsvif Ólafs bónda međ ţví ađ stjaka honum fram af hengiflugi sextugs bjargs, en Ólafur bóndi stóđ fremst á blábrúninni og skyggndist eftir lambfé, sem honum ţókti líklegt ađ héldi sig ţar undir hamrinum. Ekki er ađ orđlengja ţađ, ađ Ólafur bóndi fór í klessu, ţví hann hafnađi akkúrat í urđ međ hvössu eggjagrjóti. Snati fór aftur á mót heim og lét lítiđ yfir sér og ţóktist ekkert vita, en Búkolla hrein og bölvađi eins og griđungur í heila viku og básinn hennar var rennblautur hvurn morgun af tárumm hennar heitum. 


mbl.is „Ísland ţorir, vill og get­ur“
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

« Síđasta fćrsla | Nćsta fćrsla »

Bćta viđ athugasemd

Ekki er lengur hćgt ađ skrifa athugasemdir viđ fćrsluna, ţar sem tímamörk á athugasemdir eru liđin.

Höfundur

Jóhannes Ragnarsson
Jóhannes Ragnarsson

Höfundur er búsettur í Ólafsvík.

netfang: joiragg@visir.is  Sími:436-1438 og 895-1438

Bloggvinir

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband